Sunday, October 22, 2017

ఇంతకుముందు కూడా ఇంతేనేమో మరి...

విద్యనొసంగు వానికిన్ వివేకమ్ము కరువాయె... విద్యనేర్చిన వింతపశువులేగదా నేటి సంఘంబనిన
వైద్యమొనర్చు మనుజుండు విషపు సూదులు గ్రుచ్చె... అంతుబట్టని వింత రోగమ్ముల నెలవాయెనే పెయ్యి
దైవతత్వము వీడిరి మూఢత్వంబు ప్రవచించిరి... పక్కవాడే నిన్న, పగవాడయ్యెనే నేటికి
రాజ్య పాలకులనుచు విదూషకుల వెల్లువొచ్చె... గణతంత్రమనిన కోట్లుగుమ్మరించు  'గణిత ' శాస్త్రపు ఘనాపాటీలే మరి 

Saturday, October 15, 2016

వెఱ్ఱికి వెయ్యిన్నొకొటో తల

నిన్నునమ్మి చెడ్డవాడు లేడంటివే
నన్నమ్మి నిన్ను నమ్మితినే
నన్ను నట్టేట ముంచి నర్మగర్భంగ నేనేమెరగనంటివే
నన్ను నమ్మినవారికీ నేనేమి చెప్పవలే
నిన్నేమడుగుదును నీవల్ల కాదని తెలిసివచ్చె కదే
నిశ్చింతగా నిద్దరో సామీ నా పన్లో నేనున్నాగదానే...

నా మానాన నేను శనివారంపూట ఎవడో వాగిన ఊరసోది వింటూ బద్ధకిస్తుంటే
వీడి నకార పైత్యపు నసేంట్రా బబూ అని తిట్టుకుంటున్నారా?
తిట్టుకోండి! దాన్లో మీ తప్పేంలేదు... నా పైత్యం నా ఇష్టం మీ తిట్లు మీ ఇష్టం!

Tuesday, August 16, 2016

ఎవడి వెఱ్ఱి వాడికానందం!

గ్రుక్కెడు నీరుపోయమని ప్రతిఫలంబునాశించునా వృక్షంబు
మండుటెండలో తను మాడుచు మనకు ఛాయనిచ్చు
విసిరిన ఎంగిలిమెతుకులే కదా కుక్కలకేలనంత విశ్వాసం
ఏఘనకార్యమొనర్చెనని మర్కటమానవా కటాక్షాపితలాటకం


సుమతీ శతకంలోంచి ఒక  పద్యం తీస్కుని మళ్ళీ వ్రాసేస్తే కవిత్వం అయిపోతుందట్రా కబోది వెధవా? అంటే మరి చెప్పాల్సినవన్నీ క్లుప్తంగా ఎప్పుడో చెప్పేసారు పెద్ద పెద్దాళ్ళు... ఆ తర్వాత వచ్చిన చిన్న పెద్దాళ్ళు వాళ్ళకు తోచిందేదో విశదీకరించి వాళ్ళకు తోచనిది నాలుగు రంగులు కలిపి పబ్బాలేంటి ఏకంగా పండగలే గడిపేస్కుంటున్నారు చాలా మందే మరి... ఇంక మిగిలిన చిన్నాళ్ళ సంగతి చెప్పనే అక్కర్లేదు వాళ్ళకన్నీ తెలుసు, తెలీకపొయిన పెద్దగా ఉద్ధరించేదేముందిలే... వాళ్ళ ప్రపంచంలో అన్నింటికీ ఒక ధర ఉంటుంది డబ్బులు పడేసి ఏమైనా కొనేస్కోవచ్చనుకుంటారు... మరింకెవరికోసం అని నన్ను నిలదీస్తే! నేనేమన్న మిమ్మల్ని చదవమని ప్రాధేయపడ్డానా? నా పలకమీద గీసుకున్న పిచ్చిగీతలేవో చూసింది చాలక నన్ను విసుక్కుంటారే? 

Tuesday, August 9, 2016

ఇంకేం చేస్తాం... తన్నుకు ఛస్తాం ...

నాల్గిళ్ళున్నాయని నలుగురిలో జబ్బలు చరిచేము
పొడవాటి పొగబండ్లలో తిరిగి పలువురిలో పరువు జూపేము
పిరుదులు మోయలేని పలు బరువైన బిరుదులన్నీ పొందేము
సంస్కారం తప్ప సంసారంలో లేనిదేమి మా దగ్గర

ప్రకృతి జూలు విదిలిస్తే నిలువ నీడైనా మిగిలేనా
విధి వక్రిస్తే ఊరేగిన వీధులన్నా ఉండేవా
ఇసుమంతైనాలేని ఙానం పర్వతాలనుమించిన అఙానం
దీనిపేరే పెట్టుబడిదారీతనం దానికే మేం బానిసలం 

Saturday, May 21, 2016

Intralogue -1



As I turn right into Kingsbury tube station, routinely collect a Metro and walk down the stairs… walking into a wave of thoughts that keep bombarding at random, while I (like the rest of the millions of daily commuters) mechanically enter the tube, look for a seat (which is generally available even during peak hours since I start on the 3rd station on the line) read the news, opinions, try solve the Sudoku & Easy Crossword until I hear on the PA “the next station is London Bridge, change here for Northern Line and National Rail Services”. Unless there is a huge distraction like a loud mouthed commuter giving lecture to his co-traveller how to troubleshoot world’s problem or an extreme showstopper magnet. I am generally immersed into my Metro and my thoughts, most of these as I said are at random when you try connect the dots, it probably leads you to a story. Here is a one among them:
There was a news clip I watched on Indian regional television about how an elderly couple in their 70s on their evening walk were mugged by a couple of chain snatchers leaving them injured and flee with the gold ornaments on the elderly lady. The oldman tried his best to protect her while the heartless miscreants were obviously stronger and prevailed victorious on their mission for probably a booze party. “Heinous crime”, “what ethics do these guys have?” my soul reacted like a normal person.
The other day a scammer calls me in his fake English accent pretending to be from UK Home Office, trying to extort me for a crime (which he cannot disclose… LOL) I am supposed to have committed and can be washed off with a handsome amount transferred to his personal account by wire money transfer. Pathetic are these guys, when I heard they are extremely successful in imbibing fear into innocent and mostly educated migrants and extort money; although 99% of them knew they cannot even imagine what wrong they could have done and why does government ask for dodgy money transfer, probably fear overcomes the logic.
The third one was about what I read on the social media on hikes that got announced on corporate network, under challenging times while maintaining extremely difficult margins the corporate leader was flamboyant in his delivery to announce a decent percentage of increase to everyone and all glee and happy appreciating with tags and hash tags. Huh! A relief from negativity I sighed, while the first two seem to be legitimately connected and involve key words like robbing, innocent people, unethical and the third one was seemingly good… a pause and then I realised it was just “seemingly good” and it was not by the end it, the parity between the percentages what the top management cashes out versus what they spill over to the rest of band wagon. Well, I am not experienced enough or worthy enough to talk about whether it is just or unjust but definitely can relate to something I studied while at school.
So here is the story that connected my dots, this is about a legendary king from Jataka tales, Shibi; who is known for his compassionate behaviour towards his subjects and how he was tested for humility and humanity by two gods disguised as falcon and dove, I will try keep it short. A dove chased by a falcon seeks refugee at the King Shibi’s court to save it, the king renowned for his charitable nature grants it without a second thought. On learning this, furious falcon accuses the king for being ignorant of laws of the nature (modern equivalent of survival of the fittest theory / Darwinism). Shibi then promises the falcon to match dove’s weight with his own flesh. This was taught to us to be kind and compassionate to the world and especially to someone deemed to be weak and show the difference of being human. Well, the first two instances are typical dove and falcon situation where the mighty one is trying to overpower the weak and there is no Shibi to protect them; but the 3rd one is a bit tricky where supposedly the king (or the aristocratic bureaucracy) is donning the role of falcon.
I leave it there, just think over it! More to come!!

Thursday, April 14, 2016

sandigdham - సందిగ్ధం

సుదీర్ఘపు బ్రతుకుదారిలో సేదతీరి నిల్వనిచ్చే నిల్వలుకరువయ్యెన్
రొప్పుతూ సాగుతున్న పయనమిది గమ్యమే అగమ్యగోచరం
రోజుల్గడిచెన్ పెగల్దీసి ఎక్కుపెట్టి సంధించిన విల్లుకంటే వెల్లువగా
దర్పణంబు వెక్కిరించె సగభాగంబు నెరిసెన్ మిగిలింది మరిసగమెనన్నట్టు

ఏమి సేయుదునీవేళ అస్త్రశాస్త్రముల్ దరిదాపుల కానవేలా
నివురుగప్పిందా నిప్పుకు నీటమునిగి బొగ్గుకఱచిందా
కట్టెదుట కలలసౌధము కట్టలుగ కూలుచున్నదా
చేష్ఠలుడిగి చేతకాక మెదడు కాస్తా చవటబాఱుతున్నదా 

Tuesday, August 11, 2015

Resizing Test Plan using Mind Maps

[Disclaimer: Experts! Please take a minute to rip me off, if you think this is the most ridiculous thing you have ever seen or if I wasted your couple of minutes with a dumb thought]
A lot of emphasis nowadays, is on moving projects to Agile methodology [or in many instances, pretending that project is in Agile model although in reality it is Short-Scheduled Waterfall Model]. Whatsoever is our thinking vs implementation may be, it is most certain that life cycle time is now reduced implying we have less time for execution (Testing) and even lesser / no-time for documentation of test artefacts. One such to be or not to be question on documentation is the existence of Test Plan / Strategy (given the minimalistic approach in projects the line that ever existed between these documents, I believe has long since erased).
Not a very long ago, this 40+ page document(s) which took a fair share of 2-3 weeks in the Test Inception phase for preparation and would go through a couple of review meetings (of an hour each?) and finally approved version would stay put in the project SharePoint folders until the Go-No Go day conflict arises to decide whether the defect threshold is over the limit or we are safe to sign off.
Although, I openly criticise over documentation, I strongly believe documentation should exist in any project albeit to only required levels. This was when I was struck with this idea of a one-page or a single slider Test Approach document (or to make it more apt! I would rather call it a Test Approach – Mind Map. Apologies! If someone already had this idea and documented somewhere, I just didn’t happen to search for it, for the sake of not to get influenced with the idea before I refine one of mine)
To illustrate my idea, I took a simple example of an E-tail App with Product Catalogue, Order Management and Payment Modules, which is implemented in 3 iterations to begin with.

This could be customised and enlarged and strung along with the Storyboard and could expand along to add points without putting a lot of effort on reviews and reworks. In real it might not as simple but I bet it is simpler than a 40 page document.